 |
| مسعود رجوی |
صبر زیبا وپیام ماندگاری وفزایندگی - مسعود رجوی-مراسم بزرگداشت 4خرداد
در زمانی که هر کس
در کنار کار وزندگیش کمی هم کار سیاسی میکرد در حقیقت مبارزه جدی
انجام نمی دادند در همان زمان بنیانگذاران
سازمان خلق ایران و محمد حنیف نژاد مبارزه انقلابی خود را که ضد بهره کشی و مشی
مسلحانه حرفه یی وتمام عیار بود را شروع کردند .در صورتیکه همچین فرهنگی قبل از
اینکه آنها شروع کننده باشند وجود نداشت . علیرغم فضای درس ، دانشگاه و شغل وتشکیل
خانواده و فسادهای زمان شاه که همه جوانان
را با خود می برد و مشغول میکرد آنها تلاش
کردند که در حد همان روزگار عناصر انقلابی
را پیدا کرده و تربیت کنند.
صبر زیبا
راستی که خیلی راه آمده ایم ، این طور نیست؟
جالب این است که این راه را آن چنان که هرکدامتان به چشم دیده یا شنیده اید، ساعت
به ساعت و سانتیمتر به سانتیمتر با پرداخت بها آمده ایم ، نه با مفتخوری ، نه با
حقه بازی سیاسی و با شارلاتان گری.
و همیشه نهفقط از
جلو، دشمن سینههایمان را دریده، بلکه از پشت هم فراوان به ما خنجر زدهاند. با
همه اینها، یک مرزهایی را باید حفظ میکردیم. کار خدا را ببینید که اگرچه خمینی
در راه است، اما پیشاپیش حنیفنژادی را میفرستد و نسل او را، و مریمی را تا اینکه
مجاهدین با آل ابیسفیان و آل شمر و حرمله، که آلخمینی باشد، مقابله کنند و آنها
را دفع کنند. لابد که یک فلسفه و حکمت و مشیتی در کار است…
بله، در این سهدهه بهوضوح میتوان خواند که: «انّا اعطیناک الکوثر» یعنی که ماندگاری و فزایندگی!
چند نسل که بگذرد، بعد تاریخچه مجاهدین را که بنویسند و اینکه غیر از شاه و خمینی، مثلاً اپورتونیستها با آنها چه کردند، اضداد کنونیشان، متحدان ارتجاع، بورژوازی ضدانقلابی، ملیگرایان ریایی و پوشالی و چپنمایان ارتجاعی و… با آنها چه کردند؟ خیلی داستان پرمحتوا و نغزی خواهد بود، که البته با مرکّب سرخ، با مرکّب خون نوشته شده، و برای اعضا و کادرهای خودمان، بسا فراتر از خون، با حل تضادهای جانفرسا و طاقتفرسای ایدئولوژیکی ـ همان راه طیشده در انقلابـ همراه بوده است…
صبر البته چیز تلخی است! ولی بعد از سه دهه، میوهاش شیرین است. در اینصورت، بهقول قرآن باید گفت «صبر جمیل» : صبر زیباست. زیبایی در این صبر نهفته است
کاش بنیانگذارانمان میبودند و این ایام را میدیدند و شاید ایام درخشانتری را در آینده! البته آنها هستند و حی و حاضرند: «بل احیاء عند ربّهم یرزقون». زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند…
وقتی که مجاهدین آن کاری را که باید، میکنند، آن فدیهیی را که باید، میدهند و آن چیزی را که باید، قربانی میکنند؛ در نتیجه، خدا در وقت خودش بهاضعاف تلافی و جبران میکند. این منطق و مشی تکامل است
بله، در این سهدهه بهوضوح میتوان خواند که: «انّا اعطیناک الکوثر» یعنی که ماندگاری و فزایندگی!
چند نسل که بگذرد، بعد تاریخچه مجاهدین را که بنویسند و اینکه غیر از شاه و خمینی، مثلاً اپورتونیستها با آنها چه کردند، اضداد کنونیشان، متحدان ارتجاع، بورژوازی ضدانقلابی، ملیگرایان ریایی و پوشالی و چپنمایان ارتجاعی و… با آنها چه کردند؟ خیلی داستان پرمحتوا و نغزی خواهد بود، که البته با مرکّب سرخ، با مرکّب خون نوشته شده، و برای اعضا و کادرهای خودمان، بسا فراتر از خون، با حل تضادهای جانفرسا و طاقتفرسای ایدئولوژیکی ـ همان راه طیشده در انقلابـ همراه بوده است…
صبر البته چیز تلخی است! ولی بعد از سه دهه، میوهاش شیرین است. در اینصورت، بهقول قرآن باید گفت «صبر جمیل» : صبر زیباست. زیبایی در این صبر نهفته است
کاش بنیانگذارانمان میبودند و این ایام را میدیدند و شاید ایام درخشانتری را در آینده! البته آنها هستند و حی و حاضرند: «بل احیاء عند ربّهم یرزقون». زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند…
وقتی که مجاهدین آن کاری را که باید، میکنند، آن فدیهیی را که باید، میدهند و آن چیزی را که باید، قربانی میکنند؛ در نتیجه، خدا در وقت خودش بهاضعاف تلافی و جبران میکند. این منطق و مشی تکامل است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر