 |
| شادروان بیک ایمانوردی |
رضا بیک ایمان وردی هنرمندی دوستدار مبارزین راه آزادی
میهن- بمناسبت سالگرد درگذشت وی
مینا
انتظاری یکی از زندان سیاسی رژیم آخوندی در خاطراتی از هنرمند فقید رضا بیک ایمان
وردی نوشته: رضا بیک ایمان وردی در جوانی از قهرمانان ورزش ایران بود، بعد از ورود
به سینما به اجرای نقش های مختلف بیش از یکصد و پنجاه فیلم سینمایی به عنوان یکی
از پرکارترین و موفقترین بازیگران در دهه 40 و 50 شمسی که محبوبیت ویژه ای در بین
مردم کسب کرد.
 |
| شادروان بیک ایمانوردی |
وی
در تبعید با همه عشق و علاقه ای که به کارهای هنری و تخصصی داشت بدلیل عدم وجود
شرایط مناسب و پرهیز از مافیای حاکم و امکانات محدود، ادامه کار هنریش را با حسرت
بسیار و البته با هزاران امید و آرزو به فردای ایران آزاد سپرد و زندگی سخت و ساده
خود در کنار دوستان صميمي را در ايالت هاي نوادا و آريزوناي آمريکا با اشتغال در
پالايشگاه و سپس به عنوان رانندهً کاميون با دسترنج خود گذراند.
از
ملايان حاکم بر ميهنمان بیزار بود و از خودفروشی و مردم فروشی در هر لباسي،
بخصوص وقتي رنگ هنري ميگرفت منزجر میشد. بطور مثال با «سفيران هنري» رژيم که با
ژستهاي رنگارنگ جهت اجراي برنامه هاي هنري! و کنسرت هاي «پيوند دهنده قلوب
ايرانيان داخل و خارج!» عازم فرنگ ميشدند هميشه مرزبندی اخلاقی داشت و حتي
بطور خاص در جريان آوردن خانم گوگوش توسط مسعود کيميايي به خارج از کشور و
کارچاق کني برخي دلالان و عناصر اطلاعاتي رژيم، صراحتاً بر روي خط آزاد
تلفني يکي از راديوهاي فارسي زبان موضع گرفت و توطئه رژيم آخوندي را افشا نمود.
متقابلاٌ
براي آزاديخواهان احترام خاصي قائل بود و همه مبارزين بخصوص مجاهدين را
صميمانه دوست داشت و هميشه دعاي خيرش بدرقه راهشان بود و برايشان آرزوي
پيروزي ميکرد. وی در تظاهرات بزرگ شوراي ملي مقاومت ايران در نيويورک، در پائيز
سال ۲۰۰۰، که در اعتراض به حضور آخوند خاتمي در سازمان ملل متحد برگزار ميشد
شرکت کرد، و بشدت مجذوب اتحاد، اراده و ايمان هزاران ايراني شريف و آزادهً حاضر در
تظاهرات شده بود و در ميان ابراز احساسات شورانگيز هواداران مقاومت با فروتني در
پشت تريبون قرار گرفت و با تشکر از محبت مردم و تجليل از مقاومت آزادي ستان، در
مقابل مقر ملل متحد دادخواه ملت مظلوم ايران شد.
همواره
سازش ناپذيری، صداقت و فداکاری مجاهدين وهوادران مقاومت را تحسين ميکرد و نسبت به
خانواده شهيدان و زندانيان سياسی ارادت خاصی ابراز می نمود. در بحبوحه جريانات جنگ
امريکا با عراق خيلی دلواپس و جويای حال رزمندگان ارتش آزاديبخش بود.
او
که با بيماري سرطان ريه دست و پنجه نرم ميکرد عليرغم درد و ضعف جانکاه هيچوقت ناله
نکرد و هميشه به اطرافيانش روحيه و اميد ميداد.
سرانجام
در اولین ساعات بامداد روز ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۳، هنرمند تبعيدي بعد از يکسال
مصاف با بيماری سرطان ريه، سرانجام در بيمارستان شهر فينيکس آريزونا، در آرامشی
کامل به ابديت پيوست.
عليرغم
اينکه در ۳-۲ ماه آخر زندگی، سايه ضعف و فرسودگي جسمي ناشي از پيشروي سرطان، بر
چهره و اندام او بيشتر نمودار ميگشت ولي وقتي از برنامه تظاهرات بزرگ اپوزیسیون
ايران در لندن به مناسبت سی خرداد، در سال۲۰۰۳ و در اعتراض به برچسب تروريستي
به مجاهدين مطلع شد براي شرکت در آن اعلام آمادگي کرد، هرچند که آن تظاهرات بزرگ
بخاطر جريان حمله به دفتر مرکزی شورای ملی مقاومت در پاريس و پيامدهای بعدی آن
نهایتاً برگزار نشد.
رضا
بيک ايمانوردی ديگر در جمع ما نيست، ولی ياد و نام خاطره انگيز اين هنرمند محبوب و
مردمی و دوستدار صميمی مقاومت آزادی ستان ايران در دل همهً ايرانيان شريف و آزاده
تا روز سرنگوني اين رژيم ضد ملي، ضد فرهنگ و ضد هنر، همواره زنده خواهد ماند.
فقدان هنرمند تبعيدی رضا بيک ايمانوردی را به خانواده محترمش، به جامعه هنری و ورزشی ايران، به خانواده بزرگ مقاومت و به همهً ملت ايران تسليت ميگويیم.
به یاد او فیلم زیبای «بابا نان داد» را در لینک زیر ببینیم.
فقدان هنرمند تبعيدی رضا بيک ايمانوردی را به خانواده محترمش، به جامعه هنری و ورزشی ايران، به خانواده بزرگ مقاومت و به همهً ملت ايران تسليت ميگويیم.
به یاد او فیلم زیبای «بابا نان داد» را در لینک زیر ببینیم.
https://www.youtube.com/watch?v=8d4zOyncfr0
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر