تنفیذ قـلـم

تنفیذ قـلـم

 با اول مهر و جنبش مهرگان قلم
دمی که عشق
در واژه‌یی تبعید گشت
ـ آن دم که قلم
                   بوم جهان را
                   نقاشی سوگند کرد...
دمی که از تورّم رنج
پوست زمین ترکید
ـ آن دم که قلم
                   غلاف درید...

ستاره
سوگندم داد
آب
جهان را در چشمانم شست
خاک

 جامه فاخر برم کرد..
آن دم قلمم دادند
که هنگام
وقت شکستن قلم بود و
                               تبرکـشی واژه‌ها.
آن دم که مینای سیاه تخته
                               آسمان دانش بود و
فلک فاتح دیکتاتور
                      سریر مقدس جهل.

 تو قلمم دادی
در قرنهای ظلام
در سالهای کشتن چراغ...
در شب‌های زفاف «قدرت» و « جنایت»
ـ با نوزادان زندگی‌کـش و
                                نوادگان بدل‌چین سانسور ـ

 تو قلمم دادی
وقت پوزار گرگ فقر
                        بر سفره‌های سرزمینم...
تو قلمم دادی
در کفر فاصله و
                   نفرین جلاد
در غارت رؤیای آدمی و
                            طرد دانش و
                                          دلهره‌های تواری آزادی...

آنک:
ستاره صدایم کرد
آب
بارانم داد
خاک
سرو و لاله و شقایق برم کرد...
و «مهر» ها
               قلمم دادند..

                                      س.ع.نسیم